Wniosek KFS na kurs cukiernika z egzaminem czeladniczym: przykład

Firma i szkolenie

Rodzinna piekarnia z cukiernią w mieście powiatowym, 14 pracowników: piekarze na dwie zmiany, jeden cukiernik, sprzedawczynie w dwóch sklepach firmowych i kierowca. Ciasta i torty robi na zamówienie na komunie, wesela i święta.

Uczestnicy

Przykład uzasadnienia

Tak mogą wyglądać teksty do pól opisowych wniosku. Każde zdanie opiera się na faktach z firmy, które da się sprawdzić.

Dlaczego szkolenie jest potrzebne

Piekarnia ma jednego cukiernika, który w przyszłym roku przechodzi na emeryturę. Ciasta i torty na zamówienie to stała część sprzedaży w obu sklepach, a w sezonie komunii i wesel cukiernia pracuje na pełnych obrotach. Od kilku miesięcy szukamy cukiernika przez ogłoszenia i urząd pracy, bez skutku. Piekarz z trzydziestoletnim stażem pomaga w cukierni przy drożdżówkach i ciastach świątecznych, zna maszyny i surowce, ale nie robił samodzielnie kremów, mas i tortów. Kurs da mu wiedzę z technologii cukierniczej i tytuł czeladnika, a piekarni pozwoli utrzymać cukiernię po odejściu cukiernika.

Związek z priorytetem

Wniosek dotyczy priorytetu kształcenia osób po 50 roku życia: uczestnik ma ukończone 50 lat w dniu złożenia wniosku, ma 54 lata. Od lat pracuje na nocnej zmianie przy pieczywie, a przejście do cukierni to dla niego praca w dzień i dalsze zatrudnienie w firmie, którą zna. Kurs przygotowuje do egzaminu czeladniczego w zawodzie cukiernik, a uczestnik ma świadectwo ośmioletniej szkoły podstawowej, które razem z ukończonym kursem pozwala izbie rzemieślniczej dopuścić go do egzaminu.

Efekty po szkoleniu

Po kursie i egzaminie uczestnik przejmie od cukiernika produkcję ciast, kremów i mas, a w sezonie torty na zamówienie. Przez ostatnie miesiące przed odejściem cukiernika będą pracować razem, więc piekarnia zachowa jego receptury. Firma utrzyma sprzedaż ciast w obu sklepach bez szukania cukiernika z zewnątrz. Efekt potwierdzi świadectwo czeladnicze w zawodzie cukiernik wydane przez izbę rzemieślniczą.

Koszty i dofinansowanie

KFS pokrywa 70% kosztu w firmie od 10 etatów, najwyżej 18 466,26 zł na uczestnika. Limit roczny dla firmy tej wielkości to 73 865,04 zł. Kwoty liczymy od przeciętnego wynagrodzenia z II kwartału 2026.

Na co urząd patrzy przy takim wniosku

• Wiek uczestnika w dniu złożenia wniosku. Urząd sprawdza po numerze PESEL, czy ma ukończone 50 lat.
• Czy uczestnik zostanie dopuszczony do egzaminu czeladniczego. Izba dopuszcza m.in. osobę ze świadectwem ośmioletniej szkoły podstawowej albo gimnazjum, która ukończyła kurs w zawodzie, albo osobę z takim świadectwem i co najmniej 3 latami pracy w zawodzie. Zapytaj w izbie przed złożeniem wniosku.
• Czy kurs prowadzi ośrodek z usługą w Bazie Usług Rozwojowych i czy opłata za egzamin jest w cenie. W części ofert opłatę za egzamin wnosi się osobno do izby rzemieślniczej.
• Czy cena jest rynkowa. Kursy cukiernika przed egzaminem czeladniczym kosztują ok. 2500-4100 zł za 120-200 godzin, więc dołącz co najmniej 3 porównywalne oferty.

Częste błędy

• Priorytet zawodów deficytowych bez sprawdzenia powiatu. W „Barometrze zawodów” na 2026 r. cukiernicy nie są zawodem deficytowym w skali kraju, a deficyt pokazują tylko pojedyncze powiaty. Jeśli Twój powiat jest wśród nich, możesz wybrać ten priorytet i dołączyć wydruk.
• Uczestnik, który skończy 50 lat dopiero przed kursem. Liczy się wiek w dniu złożenia wniosku, nie w dniu szkolenia.
• Pominięte wymagania ośrodka. Część kursów wymaga przy zapisie aktualnego orzeczenia do celów sanitarno-epidemiologicznych.
• Termin egzaminu poza okresem umowy z urzędem. Ustal z ośrodkiem i izbą, kiedy będzie egzamin, żeby kurs i egzamin zmieściły się w umowie.

Co dołączyć do wniosku

• Program kursu z liczbą godzin teorii i zajęć praktycznych w pracowni cukierniczej.
• Informacja od ośrodka o egzaminie czeladniczym: która izba, kiedy i czy opłata jest w cenie kursu.
• Wydruk usługi z Bazy Usług Rozwojowych albo potwierdzenie, że ośrodek ma w niej usługę.
• Co najmniej 3 porównywalne oferty kursów cukiernika (do oceny ceny).
• Dokumenty o pomocy de minimis, o które prosi urząd w ogłoszeniu.