Wniosek KFS na kurs kucharza z egzaminem czeladniczym: przykład

Firma i szkolenie

Restauracja w mieście powiatowym, 7 pracowników: dwóch kucharzy, dwie pomoce kuchenne i obsługa sali. Obiady na miejscu i na wynos, przyjęcia okolicznościowe.

Uczestnicy

Przykład uzasadnienia

Tak mogą wyglądać teksty do pól opisowych wniosku. Każde zdanie opiera się na faktach z firmy, które da się sprawdzić.

Dlaczego szkolenie jest potrzebne

Restauracja ma dwóch kucharzy, którzy pracują na zmiany. Od wiosny gotujemy też codzienne obiady na wynos dla zakładu pracy z okolicy, więc w kuchni potrzebny jest trzeci kucharz. Od czterech miesięcy szukamy go przez ogłoszenia i urząd pracy, ale zgłaszają się tylko osoby bez doświadczenia w kuchni. Pomoc kuchenna pracuje u nas od czterech lat, zna receptury i sprzęt, a w zastępstwie gotuje zupy pod okiem kucharza. Brakuje jej wiedzy z technologii gastronomicznej, samodzielnego prowadzenia stanowiska i dokumentu, który potwierdzi kwalifikacje.

Związek z priorytetem

Wniosek dotyczy priorytetu zawodów deficytowych: kucharze są w aktualnym „Barometrze zawodów” zawodem deficytowym w naszym powiecie (wydruk w załączniku). Kurs przygotowuje do pracy w tym zawodzie i kończy się egzaminem czeladniczym przed komisją izby rzemieślniczej. Po zdanym egzaminie izba wydaje świadectwo czeladnicze w zawodzie kucharz.

Efekty po szkoleniu

Po kursie i egzaminie uczestniczka przejmie stanowisko kucharza na jednej zmianie: dania gorące, zupy i obiady na wynos dla zakładu pracy. Restauracja obsadzi kuchnię bez szukania kucharza z zewnątrz i utrzyma nowe zamówienia. Efekt potwierdzi świadectwo czeladnicze w zawodzie kucharz, które uczestniczka przedstawi po egzaminie.

Koszty i dofinansowanie

KFS pokrywa 90% kosztu w firmie do 9 etatów, najwyżej 18 466,26 zł na uczestnika. Limit roczny dla firmy tej wielkości to 36 932,52 zł. Kwoty liczymy od przeciętnego wynagrodzenia z II kwartału 2026.

Na co urząd patrzy przy takim wniosku

• Czy kucharze są zawodem deficytowym w Twoim powiecie albo województwie według „Barometru zawodów”. Na 2026 r. tak jest m.in. w województwie opolskim i warmińsko-mazurskim, a w śląskim i kujawsko-pomorskim kucharze są w równowadze, więc dołącz wydruk dla swojego powiatu.
• Czy uczestnik zostanie dopuszczony do egzaminu czeladniczego. Izba dopuszcza m.in. osobę ze świadectwem szkoły podstawowej, która ukończyła kurs w zawodzie, albo osobę ze świadectwem szkoły podstawowej i co najmniej 3 latami pracy w zawodzie. Zapytaj w izbie przed złożeniem wniosku.
• Czy kurs prowadzi ośrodek z usługą w Bazie Usług Rozwojowych i czy opłata za egzamin jest w cenie. W BUR są kursy, w których koszt egzaminu w izbie jest już wliczony.
• Czy cena jest rynkowa. W BUR kursy kucharza z egzaminem czeladniczym kosztują ok. 5500-5850 zł za 80-100 godzin, więc dołącz 1-2 inne oferty.

Częste błędy

• Pominięte wymagania ośrodka. Część kursów wymaga przy zapisie orzeczenia do celów sanitarno-epidemiologicznych i zaświadczenia lekarskiego o braku przeciwwskazań do pracy kucharza.
• Termin egzaminu poza okresem umowy z urzędem. Ustal z ośrodkiem i izbą, kiedy będzie egzamin, i dobierz termin kursu tak, żeby kurs i egzamin zmieściły się w umowie.
• Uzasadnienie bez dowodu, że brakuje kucharzy. Dołącz wydruk z „Barometru zawodów” i napisz, jak długo i jak firma szukała pracownika.
• Kurs dla osoby, która po szkoleniu nie będzie gotować, np. dla kelnerki. Szkolenie w zawodzie deficytowym musi dotyczyć pracy w tym zawodzie.

Co dołączyć do wniosku

• Program kursu z liczbą godzin teorii i zajęć praktycznych w kuchni.
• Informacja od ośrodka o egzaminie czeladniczym: która izba, kiedy i czy opłata jest w cenie kursu.
• Wydruk usługi z Bazy Usług Rozwojowych albo potwierdzenie, że ośrodek ma w niej usługę.
• Wydruk z „Barometru zawodów” dla powiatu albo województwa.
• 1-2 porównywalne oferty kursów kucharza (do oceny ceny).
• Dokumenty o pomocy de minimis, o które prosi urząd w ogłoszeniu.