Wniosek KFS na szkolenie z prowadzenia sklepu internetowego: przykład

Firma i szkolenie

Sklep stacjonarny z 4 pracownikami, sprzedaje odzież roboczą, obuwie ochronne i rękawice klientom indywidualnym oraz małym firmom budowlanym i warsztatom z powiatu.

Uczestnicy

Przykład uzasadnienia

Tak mogą wyglądać teksty do pól opisowych wniosku. Każde zdanie opiera się na faktach z firmy, które da się sprawdzić.

Dlaczego szkolenie jest potrzebne

Sklep od kilkunastu lat sprzedaje odzież roboczą tylko na miejscu, a część stałych klientów, głównie małych firm, zamawia teraz przez internet u innych sprzedawców. Właściciel podpisał umowę na platformę sklepu internetowego z płatnościami online i nadawaniem paczek, sklep ma ruszyć w ciągu trzech miesięcy. Nikt w firmie nie prowadził dotąd sprzedaży internetowej i nie umie przygotować kart produktów, ustawić dostaw i zwrotów ani prowadzić reklamy z rozsądnym budżetem. Bez tego sklep internetowy nie przyniesie zamówień, a sprzedaż stacjonarna dalej będzie spadać.

Związek z priorytetem

Wniosek dotyczy priorytetu nowych procesów, technologii i narzędzi, ze szczególnym uwzględnieniem umiejętności cyfrowych. Firma wdraża nowe narzędzie, sklep internetowy na platformie w abonamencie, a umowa z dostawcą platformy jest w załączniku. Obaj uczestnicy będą pracować w tym narzędziu na co dzień: jeden przy produktach i zamówieniach, drugi przy reklamach. Bez nowych umiejętności sprzedaż stacjonarna spada, a z nią praca sprzedawców.

Efekty po szkoleniu

Po szkoleniu uczestnicy sami uruchomią sklep internetowy: dodadzą asortyment z opisami i zdjęciami, ustawią płatności, dostawy oraz regulamin zwrotów i reklamacji. Kierownik sklepu poprowadzi pierwsze kampanie w wyszukiwarce i mediach społecznościowych i co miesiąc sprawdzi, ile zamówień z nich przyszło. Obaj zostaną na swoich stanowiskach, a firma nie będzie zlecać prowadzenia sklepu internetowego na zewnątrz. Efekt potwierdzą zaświadczenia o ukończeniu szkolenia i działający sklep internetowy z ofertą firmy.

Koszty i dofinansowanie

KFS pokrywa 90% kosztu w firmie do 9 etatów, najwyżej 18 466,26 zł na uczestnika. Limit roczny dla firmy tej wielkości to 36 932,52 zł. Kwoty liczymy od przeciętnego wynagrodzenia z II kwartału 2026.

Na co urząd patrzy przy takim wniosku

• Czy masz dowód wdrożenia: umowę albo fakturę za platformę sklepu z okresu do roku przed wnioskiem albo oświadczenie, że kupisz ją w ciągu 3 miesięcy po jego złożeniu.
• Czy uczestnicy będą pracować w nowym narzędziu. Urzędy oceniają, czy szkolenie dotyczy obowiązków na stanowisku, więc wpisz, kto co będzie robił w sklepie internetowym.
• Czy szkolenie prowadzi firma z usługą w Bazie Usług Rozwojowych. Od 2026 r. to warunek, bez którego urząd odrzuca wniosek.
• Czy cena jest rynkowa. Szkolenia e-commerce na 35-40 godzin kosztują w BUR ok. 3600-4200 zł za osobę, więc dołącz 1-2 inne oferty.

Częste błędy

• Abonament platformy, budżet na reklamy albo sesja zdjęciowa produktów wpisane do kosztów szkolenia. KFS dopłaca do kształcenia, a narzędzia i reklamy firma opłaca sama.
• Ogólny kurs marketingu bez związku z uruchamianym sklepem. Wybierz program z konfiguracją sklepu, ofertami, płatnościami, zwrotami i reklamami i napisz, że uczestnicy przećwiczą to na własnym sklepie.
• Brak dowodu nowego narzędzia albo umowa sprzed ponad roku. Przy tym priorytecie urząd porównuje datę umowy albo faktury z datą wniosku.
• Szkolenie u dostawcy platformy albo w agencji reklamowej, która nie ma usługi w BUR. Takiego wniosku urząd nie przyjmie, nawet jeśli szkolenie jest tańsze.
• Na liście uczestników osoba, która nie będzie obsługiwać sklepu internetowego, np. księgowa. Lepiej wysłać mniej osób, ale te, które będą w nim pracować.

Co dołączyć do wniosku

• Program szkolenia z harmonogramem i liczbą godzin, od firmy szkoleniowej.
• Wydruk usługi z Bazy Usług Rozwojowych albo potwierdzenie, że firma szkoleniowa ma w niej usługę.
• Umowa albo faktura za platformę sklepu internetowego, ewentualnie oświadczenie o planowanym zakupie.
• 1-2 porównywalne oferty innych firm szkoleniowych (do oceny ceny).
• Dokumenty o pomocy de minimis, o które prosi urząd w ogłoszeniu.